از جوادالائمه شد تقریر
این حدیثی که میکنم تفسیر
این حدیثی که میکنم تفسیر
بهرِ مؤمن سه امتیاز بود
که همه خلق را نیاز بود
که همه خلق را نیاز بود
شرطِ اوّل، چو حق شود یارش
نبود با کس دگر کارش
نبود با کس دگر کارش
شرطِ دوم، به خود کند تلقین
که نپوید به غیرِ راهِ حق، یقین
که نپوید به غیرِ راهِ حق، یقین
نفسِ خود را کند همیشه مهار
خودپرستی ز خود نهد به کنار
خودپرستی ز خود نهد به کنار
شرطِ سوم، چو بشنود پندی
خود تأمل کند بر آن چندی
خود تأمل کند بر آن چندی
گر رضایِ خدا در آن پند است
مردِ حق زان کلام خرسند است
مردِ حق زان کلام خرسند است
واندر آن گر بود نشانِ فساد
گوش هرگز بر آن نباید داد
گوش هرگز بر آن نباید داد
مؤمنان جز خدا نمیجویند
غیرِ راهِ صفا نمیپویند
غیرِ راهِ صفا نمیپویند
از امامِ نهم بود، مسعود
این حدیثی که دل کند خشنود
این حدیثی که دل کند خشنود
معنی شعر
این شعر، حدیثی از امام محمد تقی را بیان میکند و سه ویژگی مهم انسان مؤمن را برمیشمارد. نخست آنکه دلش تنها به خداوند تکیه داشته باشد و وابسته به دیگران نباشد. دوم آنکه همواره نفس خویش را مهار کند و از خودخواهی و پیروی از هوسها دوری گزیند. سوم آنکه هر سخن و اندرز را با اندیشه و تأمل بسنجد؛ اگر مطابق رضای الهی بود، آن را بپذیرد و اگر نشانی از گمراهی و فساد داشت، از آن دوری کند.
پیام شعر این است که ایمان حقیقی با خداشناسی، خودسازی و خردورزی همراه است و مؤمن، هم دل به خدا میسپارد و هم با بصیرت راه درست را انتخاب میکند.
پیام شعر این است که ایمان حقیقی با خداشناسی، خودسازی و خردورزی همراه است و مؤمن، هم دل به خدا میسپارد و هم با بصیرت راه درست را انتخاب میکند.
پیشنهادی