رسم وفا

این شعر شکایتی دردناک از بی‌وفایی معشوق است. شاعر با لحنی سرزنش‌آمیز می‌گوید که محبوب یا اصلاً رسم وفا نمی‌شناسد یا به خاطر تکبر و مهربانی دیگران، دیگر به درد عاشق بینوا توجهی ندارد. او هر شب از غم می‌گرید اما معشوق حتی از حال او خبر نمی‌گیرد و پیمان گذشته را از یاد برده است. شاعر در پایان با نام خود (مسعود) از جفای معشوق شکایت می‌کند و می‌گوید که دیگر از وفا خبری نیست.